تاریخچه نام شاطرعباس

شايد بتوان گفت كه عنوان شاطرعباس هر كسي را بسوي شاطي هدايت مي كند كه در رستوراني مشغول به كار بوده اما اين گونه نمي باشد بايد بگويم كه شاطرعباس ، عنواني برگزيده شده از شاعري كه در قرن قاجار ، در دوره ناصرالدين شاده قاجار مي بوده برگزيده شده است .
شاطرعباس صبوحي پسر مرحوم محمدعلي قمي مي باشد كه در سال 1257 هجري قمري متولد و در سال 1315 وفات يافتند و در شهر قم مدفون مي باشد .
شاطرعباس صبوحي قمي بعلت آنكه صبح زود از بهجت آباد به زورخانه اي كه در قم بود راه مي افتاد مردم در آن محل او را صبوحي مي ناميدند . اين شاعر در اشعارش همين كلمه " صبوحي " را تلخص مي نمود .
شاطرعباس صبوحي در اوان كودكي زندگي خود به تحصيل علم و دانش پرداخته و در مكتب خانه با دختري از اهالي جعفرآباد قم دل باخته و با او ازدواج نمود .
شاطرعباس صبوحي در دوراني از زندگي به شاطري در نانوايي سنگك مشغول بود . در دوران ناصرالدين شاه همسر اين شاعر عزيز بعلت بيماري در جواني فوت شد و باعث ضربه ناگواري به اين شاطر لطيف شد . و او را از حالت عادي خارج نمود كه باعث گرديد هر روز عصر بعد از شاطري بر سرگور گلچهره خود برود و ساعتها با او نغمه هاي آتشين و اشعار دلنشين بسرايد .

گزيده اي از اشعار

رفت دلم همچو گوي در خم چوگان دوست
وه كه زمن برگرفت ، رفت به قربان دوست

پر شده پيمانه ام گرچه زخون جگر
با الله اگر بشكنم ساغر پيمان دوست

هان زجفاي دوستان رفته " صبوحي " غمين
چون نرود دست غم ، خانه به خانه دوست به دوست

شاطرعباس صبوحي